A condutividade eléctrica do cobre é só superada pola da prata, alcanzando 58,5 MS/m (millón de Siemens por metro) a 20 graos. Esta característica fai que sexa a opción preferida para escenarios de alta-tensión e alta-corrente. Pola contra, a condutividade eléctrica do aluminio é de aproximadamente 37,7 MS/m, que é só o 64,5% da do cobre. Baixo a mesma-sección transversal, a-capacidade de carga actual das barras de aluminio é aproximadamente un 30 % inferior á das barras de cobre. Para conseguir a mesma condutividade eléctrica, hai que aumentar a-sección transversal das barras colectoras de aluminio, o que provoca un aumento de volume e peso.
Non obstante, a alta densidade de cobre (8,96 g/cm³) tamén trae inconvenientes. Nos escenarios nos que se require un deseño lixeiro, as barras de aluminio (cunha densidade de 2,7 g/cm³) aínda poden acadar un peso total inferior ao das barras de cobre aumentando a súa sección transversal-. Por exemplo, na conexión de baterías para vehículos de nova enerxía, as barras de aluminio son amplamente adoptadas debido á súa vantaxe de peso, aínda que é necesario un tratamento de oxidación superficial para mellorar a súa resistencia á corrosión.
